Kids

The Dad Tip: Blijf weg van boeken en internet

Mijn vrouw en ik zeiden het nog zo tegen elkaar: laten we ons niet te veel aantrekken van alle boeken en internetfora. Laten we vooral doen wat we zelf denken dat goed is. Zo zijn we ons leven tot nu toe prima doorgekomen en hoe moeilijk kan het nou helemaal zijn, zo’n baby.

Ga af op je eigen intuïtie. Dat was ons doel. En, beste lezer, doe dat zelf vooral ook. Als je het echt even niet meer weet, dan bel je je moeder of je zus of je oom of je vader of dat ene stel met die hippe banen en toffe kleding dat toch tussen neus en lippen door drie hoogbegaafde, uiterst sportieve en superknappe kinderen uit de schutting heeft weten te zagen. Die weten vast raad.

Wat je niet doet, is een boek over het vaderschap kopen. Of het internet afstruinen op zoek naar totaal onbekende vaders en moeders met net zulke moeilijke kinderen als die van jou. Je kent die mensen niet. En je leert ze ook niet kennen, want ze droppen hun ellende altijd anoniem. Types die zichzelf Trotsemoedervan- vier of Papa-en-Mama-van-Jolanda noemen. Types van wie je in het normale leven niks zou aannemen, zeker geen wijze raad. Dus waarom zou je ze geloven als zij zeggen dat het volstrekt normaal dat je kind zes dagen per week drie uur lang de duivel uithangt en dat je dat het best kunt bestrijden door die kleine naakt en overgoten met bakpoeder op het dak van de schuur te zetten?

En de mensen die die boeken schrijven, die zou ik ook niet vertrouwen.
Ik heb vrienden die adviesboeken-op-divers-gebied hebben geschreven en toch zo gek als een deur zijn. Ik heb er verdomme zelf een zooitje geschreven en jullie nemen ook niks van mij aan, toch? Jullie weten wel beter.

Nee, vertrouw toch maar gewoon op jezelf. Dat doe ik ook.

Op dat ene moment van zwakte na, dus. Niet dat ik een boek kocht, maar wel een app. En ik koop nóóit apps. Deze kostte twee euro en heette Oei, Ik Groei. Ja, die van dat boek dat iedereen heeft. De mensen op het werk van mijn vrouw hadden hem allemaal en het was superleerzaam en handig, zeiden ze. Met name vanwege de ‘sprongenkalender’. Dan kon je precies zien wanneer je baby in een kutbui was.

Dat leek me in een moment van zwakten ineens wel handig, dat je je daar op kon voorbereiden. De oppas hosselen op Sammie’s meest beroerde dagen en dan zelf lekker uit eten gaan. Een uitstekend idee, vond ik, hoe meer ik er over nadacht.

Dus kocht ik die app. Waar geen zak van klopt. Op de dagen dat er donderwolk- jes staan aangegeven, schijnt Sammie de pan uit en op de momenten dat ze vrolijk en energiek zou moeten zijn geeft ze ons hel.

Dus nogmaals: vertrouw op jezelf. Doe het. En natuurlijk op dit boek, want dit is het beste boek over vaderschap ever.

Deze en meer tips van Marcel Langendijk kun je terugvinden in het opvoedboek voor vaders ‘The Dad’.

Add a comment
Simone bruin

Simone bruin

Geef een reactie